Je bevindt je hier: Home / Recensies / Recensie Hoera, mijn kind is anders

Recensie Hoera, mijn kind is anders

hoera-siteEen ontstellend mooi boek

‘Mijn grootste wens is dat u door het lezen van mijn boek anders naar kinderen zoals Thom kijkt, niet meteen oordeelt en weet dat ieder kind zijn eigen talenten heeft’ (blz. 10).
Henriëtte Hubers en haar man Paul hebben beiden een goedlopend bedrijf en leiden temidden van een rijk sociaal leven een financieel zorgeloos bestaan. In 1998 wordt hun dochter Britt geboren, in 2001 ziet de tweeling Thom en Jort het levenslicht. Al snel krijgt Henriëtte haar twijfels over de ontwikkeling van Thom. Na een ziekenhuisopname krijgt ze te horen dat Thom mogelijk lichamelijk en geestelijk gehandicapt zal zijn en na het doorlopen van enkele onderzoeken bij Thom krijgt ze voor de toekomst de boodschap mee dat ze blij zal moeten zijn met alles wat hij gaat doen. Ze beseft dat aan haar onbezorgde leven een eind is gekomen. Als Thom twee jaar is moet ze haar bedrijf opgeven.
Toch gelooft Henriëtte niet in Thoms lichamelijke handicap en mentale achterstand. Ze is ervan overtuigd dat ieder mens in staat is om te leren en een eigen weg te vinden. Dan komt ze in aanraking met een cursus, ontwikkeld voor autistische kinderen en kinderen met een ontwikkelingsachterstand zonder diagnose, die uitgaat van de SonRise-aanpak en van de mogelijkheden van het kind. Naar aanleiding van de cursus gaat ze veel lezen over autisme, laat haar zoon daar op testen en Thom blijkt binnen het autistisch spectrum te vallen.
In Amerika volgt ze een trainingsmethode Growing Minds, waarbij een eigen thuisprogramma wordt ontwikkeld voor het kind. Deze zal later een zeer bepalende rol gaan spelen in haar leven en dat van Thom. Na een zoektocht bij het vinden van een goede plek voor Thom waar hij zich verder zal kunnen ontwikkelen, komt zij tot de de conclusie dat die er eigenlijk niet is. Thom zal pas uit de verf kunnen komen met behulp van een één-op-één-begeleiding. Toevalligerwijs is de moeder van een klasgenootje naar hetzelfde op zoek en uiteindelijk besluiten zij tot het nemen van een particulier initiatief: ze richten De Droomboom op, hun eigen ABA-school, gericht op kinderen met autisme en/of een ontwikkelingsachterstand.
Als lezer van dit boek lijkt het alsof je als het ware in een spiegel kijkt. Het verhaal komt erg dichtbij en raakt je in het hart. Als lezer word je Henriëtte, voel je je Henriëtte en ben je Henriëtte. De beschrijving van haar vechtlust en de processen waar zij doorheen gaat zijn zo authentiek, zo eerlijk geschreven, dat het tegelijkertijd zeer confronterend is. Als lezer herken je zo goed het gevoel van onbegrip tegenover je, van leeg zijn, geen energie meer hebben, het sociaal terugtrekken en je eenzaam en opgesloten voelen, haar ‘altijd maar doorgaan’-mentaliteit. Ook zo herkenbaar is de passage waarin zij haar angst om te sterven beschrijft. Hoe moet het dan verder met de kinderen?
Haar kracht haalt Henriëtte uit de acceptatie van Thom in zijn ‘anders’ zijn, ze voelt zich verrijkt door zijn komst: hij is haar levensopdracht en ze gelooft in zijn mogelijkheden. Thom heeft haar leven verrijkt en gelukkiger gemaakt en dat is wat het boek ook ventileert.
Hoera, mijn kind is anders! is een ontstellend mooi boek waar de schrijfster erg trots op mag zijn!
 Bron: Engagement (NVA)

 

Je leest het in een ruk uit

Dit boek is een persoonlijk relaas van een moeder en haar ‘bijzondere’ zoon Thom. Vanaf de geboorte had de auteur een rotsvast vertrouwen in de mogelijkheden en krachten van haar bijzondere kind. Het verhaal van Thoms ontwikkeling zal andere ouders en familieleden van kinderen die ‘anders’ zijn hoop en kracht kunnen geven. Ook biedt dit boek de mogelijkheid begeleiders van kinderen met een handicap bewust te maken van de emoties en ervaringen die ouders doormaken vanaf de geboorte van hun ‘bijzondere’ kind. De medische wereld, maar ook de wereld van deskundigen op het gebied van opvoeding en onderwijs richt zich in eerste instantie op het ‘signaleren’ en ‘repareren’. Zij vergeten vaak naar de kansen en ontwikkelingsmogelijkheden te kijken, helaas. Het verhaal van deze moeder en haar zoon laat de mogelijkheden zien. De ‘parents voice’ serieus nemen, dat is het pleidooi hier! In enkele citaten komen de essentialia, gezien vanuit de moeder naar voren. ‘Alles begint met acceptatie. Accepteren dat het leven loopt zoals het loopt en dat ieder anders is en dat een ieder recht heeft op leven en mogelijkheden’ (p.9). ‘Ondanks als mijn onzekerheden en twijfels durf ik te zeggen dat ik vaak trots ben op mijzelf en ongelooflijk blij met het feit dat ik drie zulke verschillende kinderen op de wereld gezet heb. Tegelijkertijd besef ik dat ik het zelf moet doen en dat ik niet moet denken dat anderen mensen precies voelen wat ik voel’ (p.41), ‘...vanaf dat moment realiseerde ik me dat mensen mij gingen zien als de moeder van dat gehandicapte kind. Niemand keek naar mij als de moeder van die leuke tweeling.’ ‘Ik kreeg veel meer inzicht in mijzelf en leerde dat me kwetsbaar opstellen geen schande is, maar dat dat juist je kracht kan zijn’ (p.92). ‘Ik wil de eerste zes jaar (die nu voorbij zijn) voor geen goud overdoen, maar ben toch ondanks alle zorgen dankbaar voor het feit dat ik ze gekregen heb’ (p.98).
Al met al een boek een levensecht verhaal, indringend geschreven, persoonlijk van kleur, leesbaar geschreven, je leest het in een ruk uit. Een boek dat past in de discours van momenteel gevoerd wordt op de weg naar ‘inclusie’.
Bron: ZorgPrimair


Ouders helpen met hun proces

De Larense Henriëtte Hubers is gelukkig getrouwd en ook zakelijk gaat het haar en haar man Paul voor de wind. Wanneer zij na een prachtige dochter, in 2001 de tweeling Thom en Jort op de wereld zet, lijkt het sprookje compleet. Een paar maanden na de geboorte lijkt het echter of Thom achterloopt bij zijn broertje en na uitgebreid onderzoek wordt vastgesteld dat hij een (ontwikkelings)achterstand heeft. De Larense heeft haar ervaringen met Thom in een boek verwerkt: Hoera, mijn kind is anders! Hubers is tevens een van de oprichters van de school De Droomboom in Blaricum, voor kinderen met autisme of andere ontwikkelingsachterstanden.
‘Het begon met een stuk eenzaamheid, dat ik deelde met het papier. Ik had soms behoefte om mijn gevoelens op te schrijven als een soort verwerking. Na een halfjaar las ik het terug en dacht: dit is misschien iets voor andere mensen.
Ik had bovendien zo veel boeken gelezen over het leven met een kind met een handicap en die waren nooit positief. Ik wil natuurlijk niet zeggen dat zo’n leven niet moeilijk is, maar ik heb ook zoveel leuke dingen meegemaakt. Die kanten heb ik willen beschrijven.
De afgelopen zes jaar met Thom hebben voor mij heel veel betekend. Ik was altijd het stoere meisje uit Twente. Niet klagen, maar dragen. Ik had dat motto van thuis meegekregen.
Ik wil ook niet zeggen dat het makkelijke jaren waren. Ik heb echter meer van Thom geleerd dan hij van mij. Ik ben door hem veel dichter bij mijn gevoelens gekomen. Ik heb door hem geleerd mij kwetsbaar op te stellen. Dat is een enorm proces geweest, maar na zes jaar met Thom is mijn leven alleen maar rijker en intenser geworden.
Sommige ouders blijven heel erg in hun verdriet hangen. Toen Paul en ik het nieuws hoorden van Thoms achterstand, kregen wij de boodschap mee: ga maar op de nullijn staan. Alles wat hij kan moesten wij als een meevaller zien.
Ik heb meteen gezegd: dat doe ik niet. Ik heb liever teleurstellingen dan niets doen. Die zijn er ook geweest, maar er is ook enorm veel bereikt. Ik blijf zeggen: Thom zal ergens uitkomen wat niemand heeft gedacht. Hij begon als een dood vogeltje, maar is nu een leuk, energiek mannetje.
Ik wil met het boek andere ouders helpen met hún proces. Maar ook artsen en andere disciplines. Je moet niet meteen oordelen en gehandicapte kinderen in een hokje stoppen. Misschien dat mijn ervaringen daarbij van nut kunnen zijn.
Bron: De Gooi- en Eemlander

Twitter Feed

onderwijs Tip: pak je rol als presentator. Vang de aandacht van leerlingen en houd deze vast. Motiveer en informeer. Zo doe j… twitter.com/i/web/status/9…

Retweeted 1 dag geleden via Twitter for iPhone • 7 retweets

Contact

  • Postbus 365, 1270 AJ, Huizen 
  • T +31  (0)35 542 95 48 

Winkelwagen

 x 
Totaal: 0.00
Je winkelwagen is leeg